Welkom op de Foto Franklin website!

Deze site biedt een selectie uit het werk van natuurfotograaf Franklin P. Behrens. Zowel wild- als landschapfotografie reken ik als twee eigenlijk niet te scheiden disciplines tot mijn werkterrein en deze combineer en wissel ik vrijelijk. Mijn 'jachtterrein' wordt in principe door niets begrensd maar het zwaartepunt ligt in Nederland, zeker voor wat betreft wildfotografie, op de Veluwe.

In het agrarische landschap vindt je in de regel en zeker in het zomerhalfjaar gedomesticeerde runderen die als melk- of vleeskoe uit profijtelijk beginsel door de mens gehouden worden en deze dieren trekken steeds weer mijn aandacht. Daarnaast worden er tegenwoordig meer dieren en vooral paarden uit liefhebberij gehouden. Elk dier heeft bepaalde kenmerken en soorteigen charmes. Zodoende ontstaat een aparte reeks die weer is onder te verdelen. Koeien, paarden, pony 's, schapen, etcetera. Dankbare onderwerpen, goed benaderbaar en interessant als studieobject.

Wildfotografie is een vak apart.
Dit is een vorm van fotografie die op de eerste plaats een meer dan gemiddelde kennis vereist van het onderwerp, naast de technische kennis van apparatuur, belichtingstijden, diafragma enzovoort. Zoals de nestor der Nederlandse natuurfotografen, waarvan ik een adept ben, het zei: "In de natuurfotografie kan men geen buitenstaander zijn, men moet er in leven." Fred F. Hazelhoff is niet meer onder ons maar zijn gedachtegoed en werk leven voort.

Een goede wildfotografie moet daarom niet alleen het onderwerp tonen maar juist en vooral dat onderwerp in relatie tot zijn leefomgeving, de afbeelding moet een zeker esthetisch genoegen schenken en tenslotte naar mijn mening een stuk magie overbrengen dat verteld over het leven der dieren, de geheimzinnigheid van een donker bos, de romantiek van het veld, de droom van de maker. Met die gedachte in het achterhoofd ga je steeds weer op jacht, het hele proces vormt een immer weerkerende uitdaging. En dient er terdege - meer dan in andere disciplines - rekening te worden gehouden met teleurstellingen. Het wild mag dan een zekere regelmaat in zijn bestaan weten, net als de mens, het is nooit met zekerheid te zeggen welk terreingedeelte ze vandaag zullen nemen en welk wissel ze gaan volgen. Dat maakt wildfotografie dubbel interessant en de triomf des te groter wanneer er met geslaagde buit huiswaarts wordt gegaan. Veel vaker zal men zonder geslaagde plaat uit de 'wildernis' terug keren naar de 'beschaving' maar steeds is er een les geleerd en een ferm stukje conditietraining gedaan. Bovendien houden we de zintuigen in vorm. Wild mag dan een scherpe neus hebben, het zal niet de eerste en zeker niet de laatste keer zijn dat ik bij gunstige windrichting een stuk roodwild eerder rook dan zag. Misschien moet je daarvoor inderdaad één worden met, het bevestigd in ieder geval het scherpen der zintuigen.

Ook in dit vakgebied moet men zijn grenzen en beperkingen terdege kennen. In ieder geval moet respect voor de natuur voorop staan. Beheersing in de meest uitgebreide betekenis van het woord is het parool.

Iedere natuurfotograaf heeft onafhankelijk van zijn onderwerp te maken met de omgeving in engere zin en het landschap in de ruimste zin. En dat landschap is misschien voor elke fotograaf een verhaal op zich. Makkelijk toegankelijk wordt je door heersende omstandigheden maar al te gauw op het verkeerde been gezet. De essentie, het karakter van een landschap mag gegeven zijn, het ligt aan je voeten, nu moet dat nog overgebracht worden op een foto. En wanneer we er in Nederland op uit trekken zit je ook nog eens met die als een liniaal zo rechte lijn die we horizon noemen. Natuurlijk is de ware rechtlijnigheid in de regel en in het landschap gecamoufleerd, maar niet voldoende om niet enige verlevendiging te wensen in alles daarboven. En uitgerekend de Hollandse luchten zijn al sinds eeuwen vermaard. Zodoende heb ik een voorkeur voor enigszins onbestendig of tenminste half bewolkt weer wanneer ik op avontuur ga en door polders, weiden, heiden, velden en bossen zwerf. De wisseling van het licht brengt een welhaast oneindig scala aan mogelijkheden en natuurlijk blijf je altijd tobben met het op de juiste tijd op de juiste plaats zijn en elke gelegenheid moet beoordeelt en zo mogelijk gebruikt worden.

Zit het voor wat betreft de omstandigheden een keer tegen dan richt ik mijn aandacht graag op al genoemde huisdieren en overal en altijd zijn er dan nog de details. Regelmatig lijkt een detailopname teleur te stellen. Dan ontbreekt de harmonie, leg je slechts documentair vast. Weer die uitdaging, het zoeken naar en mogelijk vinden van. Schijnbaar vergemakkelijkt door het meestal statische karakter is het speuren naar het bijzondere. Dat bijzondere wordt nooit gevonden wanneer gewild. Zo blijft zelfs de meest doorgewinterde fotograaf verrast worden. En weet ''de wet van Meden en Perzen'' als ver van de praktijk verwijderd woord.

De manier waarop deze met zijn onderwerpen omgaat en respecteert zal hoe dan ook tot uitdrukking komen in de uiteindelijke afdruk. Daar zit dat ongrijpbare aspect dat eigen is aan natuur- en landschapfotografie. Misschien wel aan elke vorm van fotografie.

Sinds mijn aandacht zich meer en meer op wild-, landschap-, en natuurfotografie richt fotografeer ik met Nikon. Eerst en FE II, later een F 4 en momenteel met een D 70. Zwerven op locatie, avonturen in het landschap: steeds zijn er twee camera 's aan boord die kunnen worden uitgerust met een scala aan lenzen. Wildfotografie beperkt de uitrusting tot een enkele body waarop een 300mm f4 die met behulp van twee teleconverters kan worden uitgebreid waarbij uiteraard een licht verlies aan lichtsterkte moet worden geaccepteerd maar nauwelijks optisch vermogen. De rugtas is gevuld met allerhande zaken en deze beperkte fotografische uitrusting dient om een gewichtsbesparing op te leveren die wanneer men weet dat er ook nog een goed statief moet worden meegenomen, zeer welkom is.

De tocht naar de aanzit is een verhaal op zich wanneer je loopt te mijmeren over de kansen, de klimatologische omstandigheden, of en zo ja de dieren zich überhaupt zullen laten zien en de mate van onmisbaar geluk dat je mogelijk ten deel zal vallen. Want zoals in elke menselijke aangelegenheid: zonder geluk vaart niemand wel.



© FRANKLIN P. BEHRENS